Gingivitis

De medische term voor ontstoken tandvlees is gingivitis. Gingivitis wordt veroorzaakt door bacteriën in de tandplak. Tandplak is een zeer kleverige, kleurloze tot licht gele ophoping van biofilm dat zich regelmatig op de tanden en kiezen vormt. Als je tandplak te lang op de tanden en kiezen laat zitten, zal het tandvlees er op gaan reageren met een ontsteking. Gezond tandvlees is roze van kleur en ligt strak om de tanden en kiezen. Ontstoken tandvlees is vaak rood van kleur, gezwollen en bloedt bij aanraking tijdens het reinigen van uw gebit of soms ook met het eten. Ook een slechte adem of een nare smaak kan hier een gevolg van zijn. Tussen de tanden/kiezen en het tandvlees zit een smalle, ondiepe ruimte. Deze ruimte noemen we de pocket en bij gezond tandvlees is deze 1 tot 3 mm diep. Tandplak vormt zich het eerst langs de tandvleesrand en kan dan verder uitbreiden onder het tandvlees in de pocket. Hoe langer tandplak op de tanden blijft, hoe schadelijker het wordt. Tandplak dat je door poetsen, flossen, rageren en stokeren niet verwijdert, verkalkt binnen 24 tot 48 uur tot tandsteen. Een tandsteen kun je zelf niet met poetsen verwijderen. Hier heb je een professional bij nodig.

Parodontitis

Als je niets aan ontstoken tandvlees doet, kan de ontsteking zich gaan uitbreiden richting het kaakbot waar de tanden en kiezen met hun wortels in vaststaan. Het verdwijnen van kaakbot heet parodontitis. Het tandvlees om de tanden en kiezen wordt hierdoor slap waardoor de houvast van de tanden en kiezen verdwijnt. In de ruimte tussen de tanden/kiezen en het tandvlees (pocket) gaat de tandplak verder groeien. Hierdoor gaan de tanden en kiezen los staan. De kaakbot dat verdwenen is, komt niet meer terug. Ook kan de tandplak in de pocket verharden tot tandsteen.

Parodontitis kan ook erfelijk zijn. Mensen die vatbaar zijn voor parodontitis kunnen al op jonge leeftijd ernstige parodontitis ontwikkelen. Ook spelen andere ziekten en levensstijlfactoren een belangrijke rol bij het ontstaan en de progressie van parodontitis. De belangrijkste risicofactoren zijn: diabetes, hart- en vaatziekte, reumatoïde artritis en vroeggeboorte. Een aantal systeemaandoeningen (zoals Hiv-infectie, stress, immuunsysteem, ziekte van Crohn) of medicaties geven ook symptomen in het parodontium.

Zie ook mondhygiëne en algemene gezondheid.

Zwangerschapsgingivitis

Een oud bakerpraatje is dat elk kind de moeder een tand of kies zou kosten. Maar er zijn wel andere belangrijke reden voor het ontstaan van zwangerschapsgingivitis, met name in het tweede en derde trimester. De kans op het krijgen van gingivitis is tijdens de zwangerschap hoger, dit wordt veroorzaakt door tandplak. Door zwangerschapshormonen kan het tandvlees overgevoelig reageren op tandplak, waardoor het sneller bloedt, opzwelt en gevoeliger is. Helaas lijkt het erop dat dit niet geheel zonder risico is. In verschillende studies wordt tandvleesontsteking in verband gebracht met ernstige zwangerschapshypertensie (hoge bloeddruk), vroeggeboorte en een te laag geboortegewicht. Wanneer een zwangere patiënt bekend is met parodontitis zien we ook hier een toename in ontstekingsgraad van het tandvlees en de botafbraak.

Om problemen tijdens de zwangerschap te voorkomen is het essentieel dat de mond zo goed als ontstekingsvrij is vóór- en tijdens de zwangerschap. Bent u bekend met tandvleesproblemen laat dit dan voordat u zwanger raakt behandelen. De tandvleesbehandelingen zijn meer effectief voor de zwangerschap dan tijdens.